| |
|
|
| |
|
|
|
|
De meest legendarische haai is zonder meer de Carcharodon Megalodon
(Grieks: mega = groot, lodon = tand, of Grote Tand).
|
|
Deze oerhaai, die in het Boven-Krijt leefde, was heerser in de gematigde zeeën van de wereld zonder natuurlijke vijanden.
Tussen 25 en 10 miljoen jaar geleden leefde de Megalodon en kon ongeveer 15 meter worden. Het is de voorouder van de huidige witte haai.
Megalodon carcharias heeft een enorme bek: deze kan wel tot 2 meter open gesperd worden.
Zonder enig moeite kon hij een man verzwelgen.
Megalodon joeg voornamelijk op walvisachtigen.
|
Waarom deze Megalodon haaien zo groot konden worden, is niet bekend. Misschien vanwege hun uitzonderlijke perfectie en aanpassingsvermogen aan hun leefomgeving, gecombineerd met een overvloedig aanbod van voedsel voor deze vleeseters. Hierdoor bevond de Megalodon zich aan de top van de voedselketen in zee.
Miljarden jaren gelden waren walvisachtigen veel groter dan nu dus is het waarschijnlijk niet verwonderlijk dat de Megalodon ook vele malen groter is dan bijvoorbeeld de witte haai. Zijn jachttechniek zal wel gelijk zijn als bij de huidige witte haai, met grote kracht van onder aanvallen.
|
De prooi was dan zo toegetakeld door de beet dat hij zo goed als dood was. Een heel tactische beet: meestal beet hij eerst de staart eraf.
Vandaag de dag worden er nog fossiele tanden gevonden van Megalodon; de rest van het kraakbeenskelet is vergaan. De tanden zijn vrij groot en zijn zeer kenmerkend (piramidaal) en vlijmscherp.
|
|
Waarom ze zijn verdwenen, is ook een vraag waarop we nog niet afdoende antwoord hebben.
Wie niet wil aannemen dat de megalodon ‘kromp’ omdat hij steeds moeilijker aan voldoende voedsel kon komen, houdt het er maar op dat de huidige witte haai efficiënter was en beter aangepast aan de omstandigheden van de moderne oceanen, waarin hij nog steeds een dominante en interessante soort is, misschien wel de laatste voor wie de mens af en toe niet meer dan een prooi is.
|
|
|
|
